4 καταγραφές ταχογράφου που συχνά θεωρούνται παραβάσεις
Δεν είναι κάθε εγγραφή στα δεδομένα ταχογράφου που φαίνεται αρχικά σαν παράβαση όντως παράβαση.
Για παράδειγμα, η οδήγηση χωρίς κάρτα οδηγού μπορεί να επιτρέπεται υπό ορισμένες συνθήκες. Ένα κενό στα δεδομένα, μια διακοπτόμενη περίοδος ανάπαυσης ή υπέρβαση του χρόνου οδήγησης μπορεί επίσης να έχει νομικό και τεκμηριωμένο λόγο.
Γι' αυτό, όταν αναλύεις δεδομένα ταχογράφου, είναι σημαντικό να εξετάζεις όχι μόνο την ίδια την εγγραφή, αλλά και την κατάσταση στην οποία δημιουργήθηκε.
Σε αυτό το άρθρο, εξετάζουμε τέσσερα παραδείγματα όπου η πρώτη εντύπωση δεν αρκεί για να συμπεράνει κανείς ότι έχει πραγματοποιηθεί παράβαση.
1. Οδήγηση χωρίς κάρτα ταχογράφου: πότε επιτρέπεται
Η οδήγηση χωρίς κάρτα οδηγού είναι συνήθως ένα σοβαρό προειδοποιητικό σημάδι που δεν πρέπει να αγνοείς. Αλλά η εγγραφή από μόνη της δεν αποδεικνύει ότι ο οδηγός επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει την κάρτα.
Αν η κάρτα οδηγού χαθεί, κλαπεί, καταστραφεί ή σταματήσει να λειτουργεί, ο Κανονισμός (ΕΕ) Νο 165/2014 επιτρέπει στον οδηγό να συνεχίσει να οδηγεί χωρίς αυτήν υπό ορισμένες συνθήκες. Ο οδηγός πρέπει να υποβάλει αίτηση για αντικατάσταση της κάρτας εντός επτά ημερολογιακών ημερών και μπορεί να οδηγεί χωρίς κάρτα για όχι περισσότερες από 15 ημερολογιακές ημέρες. Αυτή η περίοδος μπορεί να υπερβαίνεται μόνο αν είναι απαραίτητο για το όχημα να επιστρέψει στη βάση του, και ο οδηγός μπορεί να αποδείξει γιατί δεν μπορούσε να παρουσιάσει ή να χρησιμοποιήσει την κάρτα.
Στην αρχή και στο τέλος της διαδρομής, ο οδηγός πρέπει να κάνει εκτυπώσεις ταχογράφου, να προσθέσει τις απαιτούμενες λεπτομέρειες οδηγού και να καταγράψει τις δραστηριότητες που ο ταχογράφος δεν μπορούσε να συνδέσει με την κάρτα οδηγού.
Επομένως, μια εγγραφή "οδήγηση χωρίς κάρτα" δεν είναι αυτόματα το ίδιο με μη εξουσιοδοτημένη οδήγηση χωρίς κάρτα. Πρώτα, έλεγξε γιατί δεν υπήρχε κάρτα και αν ο οδηγός πληρούσε τις απαιτήσεις για αυτήν την κατάσταση.
2. Κενά στα δεδομένα της κάρτας οδηγού και χειροκίνητες εγγραφές
Αρκετές ώρες ή ακόμα και ημέρες χωρίς δραστηριότητα στην κάρτα οδηγού δεν σημαίνουν πάντα ότι λείπουν δεδομένα ή ότι κάτι δεν καταγράφηκε. Ο οδηγός μπορεί να μην ήταν στο όχημα κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου, επομένως ο ταχογράφος δεν κατέγραψε αυτόματα τις δραστηριότητές του.
Σε έναν ψηφιακό ταχογράφο, ο οδηγός συμπληρώνει αυτή την περίοδο χειροκίνητα όταν ξαναεισάγει την κάρτα στη συσκευή. Ο ταχογράφος ρωτά τι έκανε ο οδηγός από τότε που αφαιρέθηκε τελευταία φορά η κάρτα – για παράδειγμα, άλλη εργασία, διαθεσιμότητα ή ανάπαυση. Ο οδηγός επιλέγει τον τύπο δραστηριότητας και εισάγει την ώρα έναρξης και λήξης της.
Το πιο σημαντικό είναι να μην αφήνεις αυτές τις περιόδους χωρίς εξήγηση. Αν οι δραστηριότητες δεν καταχωρηθούν σωστά, μπορεί αργότερα να είναι δύσκολο να αποδειχθεί τι έκανε ο οδηγός εκείνη τη στιγμή.
3. Ανάπαυση που διακόπτεται από πλοίο ή τρένο: ο κανόνας του πλοίου
Στην αναφορά, η περίοδος ανάπαυσης μπορεί να φαίνεται διακοπτόμενη: αρκετές ώρες ανάπαυσης, κατόπιν μια σύντομη οδήγηση, κατόπιν ξανά ανάπαυση. Σε μια κανονική κατάσταση, αυτό θα μπορούσε πραγματικά να είναι παράβαση. Αλλά υπάρχει εξαίρεση για ταξίδια με πλοίο ή τρένο.
Το άρθρο 9 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 561/2006 επιτρέπει ορισμένες περιόδους ανάπαυσης να διακόπτονται όχι περισσότερο από δύο φορές – για παράδειγμα, για να οδηγείς σε ένα πλοίο και αργότερα να οδηγείς εκτός αυτού. Αυτές οι διακοπές δεν πρέπει να διαρκούν περισσότερο από μία ώρα συνολικά, και ο οδηγός πρέπει να έχει πρόσβαση σε κρεβάτι ή κουκέτα κατά τη διάρκεια της ανάπαυσης.
Επομένως, μια σύντομη περίοδος οδήγησης στη μέση μιας περιόδου ανάπαυσης δεν σημαίνει αυτόματα ότι οι κανόνες παραβιάστηκαν. Εξέτασε ολόκληρη την κατάσταση: χρησιμοποιήθηκε πραγματικά πλοίο ή τρένο, πόσες φορές διακόπηκε η ανάπαυση και πόσο διήρκεσαν οι διακοπές;
4. Χρόνος οδήγησης πάνω από το όριο: εξαιρέσεις του άρθρου 12
Η αναφορά δείχνει, για παράδειγμα, 10 ώρες και 35 λεπτά οδήγησης σε μια μέρα. Αν το μέγιστο επιτρεπόμενο εκείνη την ημέρα είναι 10 ώρες, αρχικά όλα φαίνονται ξεκάθαρα: το όριο υπερβαίνεται κατά 35 λεπτά.
Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις και εδώ. Το άρθρο 12 του Κανονισμού 561/2006 επιτρέπει παρεκκλίσεις από τους κανόνες χρόνου οδήγησης και ανάπαυσης υπό ορισμένες συνθήκες. Αυτό είναι δυνατόν μόνο εάν δεν θέτει σε κίνδυνο την οδική ασφάλεια και είναι απαραίτητο για να φτάσουν σε κατάλληλο σημείο στάθμευσης για την προστασία των ανθρώπων, του οχήματος ή του φορτίου του.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο χρόνος οδήγησης μπορεί επίσης να επεκταθεί έτσι ώστε ο οδηγός να μπορεί να φτάσει στη βάση της εταιρείας ή στο σπίτι του για να ξεκινήσει μια εβδομαδιαία ανάπαυση. Ανάλογα με την κατάσταση, η επέκταση μπορεί να είναι:
μία ώρα, για να φτάσει στη βάση ή στο σπίτι για οποιαδήποτε εβδομαδιαία ανάπαυση;
δύο ώρες, αν ο οδηγός πηγαίνει για κανονική εβδομαδιαία ανάπαυση (45 ώρες ή περισσότερες), όχι μειωμένη.
Αν χρειάζονται δύο επιπλέον ώρες, πρέπει να γίνει διάλειμμα 30 λεπτών ακριβώς πριν από την επιπλέον οδήγηση.
Θυμήσου, ωστόσο, ότι αυτός δεν είναι επιπλέον χρόνος οδήγησης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά βούληση. Ο κανονισμός απαιτεί ο οδηγός να γράψει το λόγο χειρόγραφα στην εκτύπωση του ταχογράφου, στο φύλλο εγγραφής ή στο πρόγραμμα εργασίας, το αργότερο κατά την άφιξη στον προορισμό. Χωρίς αυτήν τη σημείωση, η εξαίρεση δεν μπορεί να αποδειχθεί.
Ο επιπλέον χρόνος οδήγησης πρέπει στη συνέχεια να αντισταθμιστεί με ισότιμη περίοδο ανάπαυσης. Αυτή η αντιστάθμιση έχει επίσης συγκεκριμένους κανόνες. Πρέπει να ληφθεί σε ένα μπλοκ μαζί με άλλη περίοδο ανάπαυσης, μέχρι το τέλος της τρίτης εβδομάδας μετά την εβδομάδα κατά την οποία χρησιμοποιήθηκε ο επιπλέον χρόνος οδήγησης.
Επομένως, μια καταγραφή που δείχνει 35 λεπτά πάνω από το όριο δεν αρκεί από μόνη της για να συμπεράνει κανείς ότι οι κανόνες παραβιάστηκαν. Πρώτα, έλεγξε γιατί ο χρόνος οδήγησης υπερβαίνει και αν η εξαίρεση ήταν δικαιολογημένη.
Θυμήσου επίσης ότι οι επεκτάσεις του χρόνου οδήγησης επιτρέπονται μόνο υπό εξαιρετικές περιστάσεις. Όλες οι εξαιρέσεις επιτρέπονται μόνο αν δεν θέτουν σε κίνδυνο την οδική ασφάλεια.
Γιατί μια αναφορά ταχογράφου από μόνη της δεν είναι πάντα αρκετή
Όλα τα τέσσερα παραδείγματα έχουν ένα κοινό: μια εγγραφή σε μια αναφορά δεν αρκεί για να συμπεράνει κανείς αμέσως ότι έχει πραγματοποιηθεί παράβαση.
Η οδήγηση χωρίς κάρτα πρέπει να αξιολογείται μαζί με τις εκτυπώσεις και το λόγο για τον οποίο δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η κάρτα.
Για ένα κενό στα δεδομένα, έλεγξε τις χειροκίνητες εγγραφές.
Αν η ανάπαυση διακόπηκε κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με πλοίο ή τρένο, έλεγξε αν πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις.
Σε ορισμένες καταστάσεις, η υπέρβαση του χρόνου οδήγησης μπορεί επίσης να έχει δικαιολογημένο και σωστά τεκμηριωμένο λόγο.
Με το Tachogram, μπορείς να ανασκοπείς τα δεδομένα του ταχογράφου τακτικά, να εντοπίζεις ύποπτες εγγραφές και να τις ελέγχεις έγκαιρα – όχι μόνο όταν έχουν ήδη γίνει πρόβλημα κατά τη διάρκεια ελέγχου στο δρόμο. Αν δεν χρησιμοποιείς ακόμα το Tachogram, δοκίμασέ το δωρεάν για 14 ημέρες!